1 - شهادت امام هادی علیه السّلام
شهادت امام علی النقی علیه السّلام در سال 254 ه’ بنابر مشهور در سن 41 سالگی بوده است.
(توضیح المقاصد: ص 16. فیض العلام: ص 297. مسار الشیعه: ص 34. قلائد النحور: ج رجب، ص 22. بحارالانوار: ج 50، ص 117 - 192، ج 99، ص 596. مصباح کفعمی: ج 2، ص 599. مصباح المتهجد: ص 741)
مرحوم کلینی شهادت آن حضرت را در 26 جمادی الاخر نقل فرموده است.
(اصول کافی: ج 2، ص 551. کشف الغمه: ج 2، ص 375)
مشهور این است که آن حضرت 6 یا 8 سال و 5 ماه داشت که پدر بزرگوار ایشان جواد الائمه علیه السّلام به شهادت رسیدند، و آن حضرت به منصب کبرای امامت و خلافت عظمی رسیدند، و مدت امامت آن وجود شریف 33 سال بود.
(ارشاد: ج 2، ص 297)
ایام حیات امام هادی علیه السّلام مصادف بود با خلافت بناحق مأمون، معتصم، واثق، متوکل، منتصر، مستعین، معتز لعنته اللَّه علیهم، و آخرالامر معتز آن حضرت را با زهر شهید کرد.

مدت عمر مبارک آن حضرت 41 سال و چند ماه بود.
(ارشاد: ج 2، ص 297)
13 سال در مدینه اقامت فرمودند و بقیه ایام امامت خویش را به اجبار متوکل در سامرا بودند. حاکم مدینه به متوکل نوشت که اگر تو را به مکه و مدینه حاجتی است علی بن محمّد علیه السّلام را از این دیار بیرون ببر که همه را مطیع خود ساخته است. در مدینه اسباب اذیت و اضرار به آن حضرت را به دستور متوکل زیاد کردند، تا زمانی که آن حضرت را به سامرا بردند و جسارتها کردند، تا اینکه معتز آن حضرت را شهید کرد.

امام عسکری علیه السّلام غسل و کفن و نماز بر آن حضرت را انجام داد، و بعداً در ظاهر این امرات توسّط دیگران انجام شد و ایشان را در منزل خود در مکان فعلی حرم مطهر دفن نمودند.