2 - شهادت حضرت مسلم و هانی
در این روز در سال 60 ه’ محمّد بن کثیر و پسرش در کوفه به جرم مهمانداری و طرفداری از مسلم بن عقیب علیه السّلام به شهادت رسیدند. در شب عرفه جناب مسلم بن عقیل علیه السّلام به منزل طوعه رفتند.
(فیض العلام: ص 113)
در روز عرفه سال 60 ه’ که چهارشنبه بود جناب مسلم بن عقیل و هانی بن عروه را در کوفه شهید کردند.
(ارشاد: ج 2، ص 66. اعلام الوری: ج 1، ص 445. مصباح کفعمی: ج 2، ص 600. بحار الانوار: ج 44، ص 363. مسار الشیعه: ص 18. فیض العلام: ص 115)
خاندان حضرت مسلم:
نام مبارکش مسلم و پدرش عقیل، و مادرش عطیّه، و همسر آن حضرت رقیه دختر أمیر المؤمنین علیه السّلام است.
(مروج الذهب: ج 3، ص 69 - 70. مراقد المعارف: ج 2، ص 307، 316. منتخب التواریخ: ص 292 - 293. فرسان الهیجاء: ج 1، ص 62، 120)
پیامبر صلّی اللَّه علیه و آله فرمود: «چشم مؤمنان بر او گریان است، و ملائکه مقرب الهی بر او درود می فرستند». امام حسین علیه السّلام هنگامی که آن حضرت را به سوی کوفه فرستادند، در قسمتی از نامه به اهل کوفه چنین فرمودند: «برادرم و پسر عمویم و فرد مورد اطمینان از اهل بیتم را نزد شما فرستادم». هنگامی که امام حسین علیه السّلام خبر شهادت آن حضرت و هانی را شنید، چند بار فرمود: «انا للَّه و انا الیه راجعون». سپس فرمود: «خیری در زندگی بعد از آنها نیست». 

3_روز سد ابواب

در این روز به امر پیامبر (صلى الله علیه و آله ) همه درهاى منازل اصحاب به طرف مسجد پیامبر (صلى الله علیه و آله ) بسته شد، جز در خانه امیر المؤ منین (علیه السلام ) كه به دستور خاص الهى آن را نبستند(814).
عده اى از اصحاب عرض كردند: یا رسول الله ، چرا همه دربها را جز در خانه على (علیه السلام ) بستید؟ حضرت فرمودند: ((من تابع وحى پروردگار هستم ))، و در روایتى دیگر است كه پیامبر (صلى الله علیه و آله ) خطبه اى ایراد فرمود و در ضمن آن فرمود: ((اى مردم ، خداوند متعال به موسى و هارون امر فرمود خانه هایى بنا كنند، و امر فرمود كه جنب در آن خانه ها بیتوته نكنند و زنها داخل آنها نشوند مگر هارون و ذریه هارون . على بن ابى طالب (علیه السلام ) براى من به منزله هارون است براى موسى . پس براى احدى از زنها و جنب حلال نیست كه به مسجد من داخل شود)).
پیامبر (صلى الله علیه و آله ) ایستادند و فرمودند: ((عده اى رضایت قلبى ندارند كه على بن ابى طالب (علیه السلام ) پیامبر (صلى الله علیه و آله ) ایستادند و فرمودند: ((عده اى رضایت قلبى ندارند كه على بن ابى طالب (علیه السلام ) در همه وقت و هر حالتى ساكن مسجد باشد در حالى كه آنها بیرون شده اند. بخدا قسم كه من آنها را بیرون نكرده ام و على (علیه السلام ) را من ساكن مسجد قرار نداده ام ، بلكه خداوند آنها را بیرون نمود و على (علیه السلام ) را ساكن مسجد قرار داده است ، و منزلت او نزد من مانند منزلت هارون نزد موسى (علیه السلام ) است . سپس در فضایل على (علیه السلام ) كلماتى بیان فرمودند، تا آنجا كه فرمودند: ((هر كس از این موضوع ناراحت است برود آنجا))، و اشاره به طرف شام كردند(815).