ازدواج آسمانى

بین ازواج آن حضرات در آسمان و تزویج آنها در زمین چهل روز فاصله بود. در اول یا ششم ذى الحجه (785) در حالى كه طرف ایجاب عقد خداوند متعال و طرف قبول جبرئیل و خطبه خوان را حیل بود. شاهدان حاملان عرض و 70 هزار نفر از فرشتگان بود. نثار كننده نقل این عروسى رضوان خزانه دار بهشت ، و آنچه نثار شد در و یاقوت و مرجان ، و حجله دار این زفاف اسماء بود(786).


اقوال در روز ازدواج حضرت

اقوال در ازدواج چنین است : عقد در صفر و ازدواج در ذى الحجه (787) عقد در ماه رمضان و ازدواج در ذى الحجه (788)، عقد در صفر و ازدواج در ربیع الاول ، عقد در رجب و ازدواج بعد از بگشت امیر المؤ منین (علیه السلام ) از بدر(789)، عقد در ربیع الاول و ازدواج . در ربیع الاول ، عقد در اول یا ششم ذى الحجه (790)، عقد در اول ذى الحجه و ازدواج در ششم ذى الحجه (791)، یك سال بعد از هجرت عقد و یك سال بعد از آن ازدواج (792)، عقد در 28 سفر و چهار ماه بعد از آن ازدواج (793)، عقد در محرم و ازدواج در ذى الحجه (794)، عقد چند روز از شوال گذشته و ازدواج روز سه شنبه ششم ذى الحجه (795) یا نیمه رجب (796).