شهادت امام باقر (علیه السلام )


در چنین روزى مصادف با دوشنبه ، در سال 114 ه‍ امام باقر (علیه السلام ) توسط هشام بن عبد الملك مسموم و شهید شد(798). در شب شهادت به امام صادق (علیه السلام ) فرمودند: ((من امشب جهان را بدرود خواهم گفت . هم اكنون پدرم على بن الحسین را دیدم كه شربتى گوارا نزد من آورد و نوشیدم و مرا به سراى جاوید و دیدار حق بشارت داد)). در روایت دیگرى فرمودند: ((اى فرزند گرامى ، مرگ نشنیدى كه حضرت على بن الحسین از پس دیوار مرا ندا كرد: ((اى محمد بیا، زود باش كه ما انتظار تو را مى كشیم )).
آن حضرت چندین روز و به قولى سه روز در حالت درد از اثر سم به سر مى بردند تا به شهادت رسیدند. فرداى آن روز بدن مطهر و پاك آن دریاى بیكران دانش خدایى را در خاك بقیع كنار مزار امام مجتبى و امام سجاد (علیها السلام ) به خاك سپردند(799).
آن حضرت هشتصد درهم براى تعزیه و ماتم خود وصیت فرمود. حضرت صادق (علیه السلام ) فرمودند: پدرم فرمود: ((اى جعفر، از مال من مقدارى وقف كن براى ندبه كنندگان كه ده سال در منى در موسم حج بر من گریه كنند، و مراسم ماتم را تجدید نمایند(800))).
آقا و مولایمان حضرت باقر (علیه السلام ) در كربلا شرف حضور داشت . شب یازدهم ، بازار كوفه كنار سرهاى مطهر، اسارت شام و مجلس یزید را دیده است و هر زمان كه متذكر شهادت حسین بن على (علیه السلام ) و اسارت عمه هایش مى شد، اشك از چشم مباركش مانند در جارى مى گشت .