یک حقیقت و دو تجلی
تزریق امید به ارکان دولت و مردم در سخت‏ ترین و بحرانى‏ ترین شرایط، از دیگر هنرهاى ناب رهبرى در طول بیست و نه سال گذشته بوده است،

گروه سیاسی خبرگزاری فارس- با پیروزى انقلاب اسلامى در ۲۲ بهمن ۱۳۵۷، نظام نوپاى اسلامى به‏ وسیله بحران‏ هاى متعدد داخلى و خارجى مورد تهدید جدى قرار گرفت و تا پایان حیات حضرت امام این تهدیدات تداوم یافت.

دشمنان داخلى و خارجى از یک سو در جهت خاموش کردن و کاستن شتاب پیشرفت انقلاب، با بهره‏ گیرى از امکانات نرم افزارى و سخت افزارى، با ایجاد ناامنى، آشوب، کودتا، تفرقه افکنى در صف انقلابیون اعم از حاکمان، مردم و گروه‏ هاى مبارز، تحریم اقتصادى، حمله نظامى، عملیات روانى و... بحران آفرینى نموده و از سویى دیگر اختلاف سلایق و گرایشات جریان ‏هاى انقلابى منجر بروز شرایط دفعى براى تصمیم ‏گیرى گردید و بحران‏ هاى تهدیدآمیزى را در پى داشته است؛ اما امام با هوشمندى و اعتماد به نفس و با استعانت از قدرت‏ بى‏ منتهاى الهى و با پشتیبانى مردم متدین، موفق به اداره این بحران ‏ها گردیدند.


رهبر معظم انقلاب در شرایطى سکان هدایت انقلاب را به دست گرفتند که فضاى پیش روى ایشان با دوران زعامت امام(ره) بسیار متفاوت بود. امام با مرجعیت على الاطلاق و پشتوانه حوزه علمیه قم، مشهد و نجف و با پشتوانه پنج دهه کار علمى، فقهى، آموزشى و پرورشى و با تشکیلاتى قوى و منسجم از روحانیون و دانشگاهیان قدم در راه مبارزه گذاشتند و در طول مبارزه، علاوه بر سود جستن از پشتوانه مرجعیت، از تلاش‏ها و جانفشانى‏ هاى مریدانى چون طالقانى‏ ها، بهشتى‏ ها، مطهرى‏ ها، خامنه ‏اى‏ ها، هاشمى رفسنجانى‏ ها، مفتح‏ ها، باهنرها، رجایى ‏ها، سعیدى‏ ها، غفارى ‏ها، اندرزگوها، مدنى‏ ها، اشرفى اصفهانى ‏ها، دستغیب‏ ها و... بهره بردند که این امتیاز در سال‏هاى نخستین رهبرى آیت‏ الله خامنه ‏اى، به رغم تمامى شایستگى‏ هاى ایشان، مهیا نبود و سال‏ها به درازا کشید تا بن‏مایه ‏هاى عمیق علمى و قابلیت‏هاى شگرف فقهى ایشان به رخ مدعیان کشیده شود.

به ‏راستى چرا در این سال‏ها که از ریز و درشت حوادث گفته ‏ایم، از تهدیدات بنیان‏ برافکن سخن رانده و فراز و نشیب‏ هاى انقلاب را به روایت و تحلیل نشسته ‏ایم و بر عبور از این توفان‏ ها و تلاطم ‏ها بالیده و افتخار کرده‏ ایم، کمتر از تدبیر و هوشیارى و رهبرى داهیانه سکاندار نظام اسلامى در دهه دوم و سوم و چهارم انقلاب سخن به‏ میان آورده ‏ایم، تهدیداتى که اگر تنوع و حجم آن بیشتر از دهه اول انقلاب نباشد، لااقل همسان و همسنگ آن است، اگرچه معتقدیم از رهبرى امام راحل و معمار این انقلاب الهى نیز به مشتى از خروار بسنده کرده ‏ایم.

یکى از مواردى که انقلاب ایران و به ثمر رسیدن جمهورى اسلامى ایران را از سایر انقلاب‏ هاى دنیا متمایز ساخته است، نحوه رهبرى و مدیریت آن بود.