امام صادق علیه السلام در سال 148 ه‌ در چنین روزی وفات یافت.

(قلائد النحور: ج شوال، ص 139. اعلام الوری: ج 1، ص 514. جنات الخلود: ص 27.

مستدرك سفینة البحار: ج 6، ص 66. كافی: ج 2، ص 377. ارشاد: ج 2، ص 180)

در شهادت حضرت نیمه رجب و نیمه شوال را هم گفته‌اند. (شرح احقاق الحق: ج 28، ص 507)

شهادت آن حضرت به سبب انگور زهر آلودی بود كه منصور به آن حضرت خورانید.


(مناقب ابن شهر آشوب: ج 4، ص 280)

مدت امامت آن حضرت 34 سال و عمر شریفشان 65 سال بود.

دوران امامت آن حضرت همزمان با هفت نفر از زمامداران غاصب بود كه عبارتند از:

هشام بن عبد الملك، ولید بن یزید بن عبد الملك، یزید بن ولید، ابراهیم بن ولید و مروان حمار از

بنی امیه و سفاح و منصور دوانیقی از بنی عباس. فرزندان آن حضرت هفت پسر و سه دخترند:

حضرت موسی بن جعفر علیه السلام، اسماعیل، عبدالله، محمد دیباج، اسحاق، علی عریضی

(علی بن جعفر مدفون در قم) ، عباس، ام فروه، اسماء، فاطمه. 

(مناقب ابن شهر آشوب: ج 4، ص 280)